De Heilige Ruimte

Wie je bent is je Heilige Ruimte. Je talenten zijn je Heilige Ruimte. Wat je voelt, denkt en weet is jouw Heilige Ruimte. Wat je bezit is jouw Heilige Ruimte, wat jij hebt verworven door jouw eigen inspanningen is jouw Heilige Ruimte. Jouw waarheid is je Heilige Ruimte. Jouw huis, jouw spullen en hoe je het leven beleeft is jouw Heilige Ruimte. Je lichaam is je Heilige ruimte.

Jouw Heilige Ruimte is waar je kunt Zijn en waar je jouw Zijn kunt ervaren in alles wat je doet en in ieder moment. Je emoties en frustraties, je beperkingen, je kracht en je ervaring in het leven, alles wat belangrijk is voor jou betreft jouw Heilige Ruimte. Die ruimte is al-in-één van jou, het is wie je bent en waar je mag zijn wie je bent, daar ben je Een met het Al.

Het idee van de Heilige Ruimte is altijd een van de fundamenten geweest voor de oorspronkelijke volkeren, waaronder de Indianen. Alles wat leeft heeft een ruimte die eerbied verdient. In de Indiaanse wijze van denken is de Heilige ruimte meer dan een opvatting. Vanaf de eerste levensles die kinderen krijgen wordt hen geleerd naar de woorden van anderen te luisteren en daar eerbied voor te hebben, vooral als het de woorden van Ouderen zijn. Deze kinderen wordt de waarde van bezittingen geleerd, en niemand komt zonder toestemming aan hun spullen. Kinderen komen ook niet zonder toestemming aan de persoonlijke bezittingen van anderen.

Volwassenen staan kinderen het recht toe hun eigen ideeën te hebben, hun eigen bezittingen, hun eigen werk- en speelgebieden en ook hun rechten en eerbied. Het feit dat kinderen nog niet volledig ontwikkeld zijn, betekent nog niet dat hun Heilige ruimte niet geëerbiedigd zou moeten worden. Als een kind het goede voorbeeld krijgt en de ideeën van de Heilige Ruimte leert, zal dat kind altijd de ideeën, persoonlijke bezittingen, huizen en lichamen van anderen eerbiedigen. Dit gebruik om mensen eerbied bij te brengen, stelt hen ook in staat te begrijpen dat andere levensvormen hun Heilige ruimte hebben en tijdens dit Pad op Aarde hun eigen individuele opdracht te vervullen hebben.

Het is belangrijk onze grenzen te leren kennen en af te bakenen. In de Westerse wereld is men vergeten de eigen grenzen te eerbiedigen en daarmee die van andere mensen en levensvormen. De verbinding met moeder Aarde is verdwenen en daarmee ook het natuurlijk ritme en het intrinsieke gevoel van geborgenheid. Wanneer we onze eigen grenzen respecteren eisen we de eerbied voor het Zelf op. Als we onszelf respecteren zullen anderen de weerspiegeling daarvan zien en in hoe ze met ons omgaan. Leren nee zeggen is essentieel, op een bepaald niveau zijn we bang om dan niet aardig te worden gevonden. Het is niet belangrijk of we aardig worden gevonden, het is belangrijk om met onszelf te kunnen leven. Als we anderen toestaan om over onze grenzen te gaan en misbruik te maken van wat voor ons Heilig is, gaat dit ten koste van ons Zelf. De manier waarop we onszelf behandelen bepaalt hoe andere mensen ons behandelen.

De schade die een pril kind ondervindt wanneer zijn of haar Heilige Ruimte wordt geschonden, is zo groot dat het vaak een mensenleven lang duurt om deze te helen. Schade kan worden aangericht door lichamelijk of emotioneel misbruik, door vernietiging van persoonlijke bezittingen, door de weigering om het kind een eigen mening toe te staan, door voortrekken door de ouders van het ene kind boven het andere, door de keuzevrijheid van het kind wat betreft speelgoed of kleding niet te eerbiedigen, door verwaarlozing of door voortdurende verstikking door moeder. Van deze voorbeelden leert het kind dat niemand gerespecteerd hoeft te worden en dat het kind-Zelf niet gerespecteerd wordt om wie het is. Dit kind draagt de erfenis hiervan mee naar toekomstige levenssituaties.

Indiaanse kinderen zullen vele malen worden aangemoedigd om hun lievelingsplekje te vinden om alleen te zijn. Daar leert het kind te genieten van het eigen gezelschap en het zal de verbondenheid met moeder Aarde vinden. Kinderen groeien wanneer ze hun eigen creativiteit, verbeeldingskracht, intuïtie en zelfvertrouwen mogen gebruiken. Anderen mogen alleen op uitnodiging die plek bezoeken. Het kind leert zelfstandig de ruimte te eerbiedigen en gebruik te maken van de eigen talenten.

Een van de belangrijkste elementen om het kind te leren wat de Heilige ruimte betekent is kinderen in staat stellen hun talenten te ontwikkelen door vragen te stellen waarover ze zelf moeten nadenken. Het kind leert zo dat het iets kan en dat het waardevol is. Het kind leert dat wanneer het de ruimte verlaat, het te gast is in de ruimte van een ander. We zijn te gast bij Moeder Aarde. We dienen onze persoonlijke Heilige Ruimte schoon te maken teneinde anderen te leren eerbiedigen. De kracht ligt in het begrijpen van de geldigheid van het levensrecht van iedere levensvorm. De oorzaak van problemen ligt in het feit dat we grenzen voor anderen en situaties toelaatbaar hebben gemaakt. Alles wat van buiten komt aan en niet gewenst is, is niet-eigen en laten we zelf toe. Invloed of energie van anderen wat ons uit balans haalt betekent dat wij zelf de grenzen van de Heilige Ruimte openstellen.

Door die Heilige Ruimte bewust te ervaren, schoon te maken en ernaar te leven wordt ook de verbinding hersteld met de natuurlijke hartslag van moeder Aarde. Afstemming op de natuurlijke trilling zorgt ervoor dat men in het Nu kan zijn en in ieder moment de balans kan bewaren.

 

 

Oefening: grenzen van de Heilige Ruimte   

Teken een grote cirkel op een stuk papier. Stel je voor dat deze cirkel een Schild van Kracht is. Binnen die cirkel schrijf je alles op wat je graag wilt hebben, doen of ervaren. Schrijf ook de dingen op waar je Vreugde aan beleeft. Hierdoor stel je grenzen vast waardoor uitsluitend die ervaringen worden toegelaten waarvoor je hebt gekozen. Deze grenzen worden tot een schild dat alles afweert wat voor jou niet gewenst is. Het schild weerspiegelt op een onbewust niveau aan anderen wat je bent en wat je wilt.

Buiten de cirkel kun je opschrijven wat je uitsluitend op uitnodiging wilt ervaren, zoals bezoek of kritiek of mensen die behoefte hebben aan (financiële) hulp. Je komt er misschien achter dat je moeilijk nee kunt zeggen en dat je huis een busstation is geworden doordat je bereid bent dit te laten gebeuren, of dat je de uitvoering van eigen plannen achterwege moet  laten om een ander een genoegen te doen. Voor het weet verwachten mensen van alles van je, je geeft anderen zelf een deel van jouw ruimte.

Je kunt jezelf de volgende vragen stellen:

  •  Besteed ik wel tijd genoeg aan mijn persoonlijke genoegens?
  • Behandelen anderen mij als een deurmat?
  • Waarom raak ik overstuur wanneer anderen geen rekening met me houden?
  • Is er een reden voor dat ik altijd Ja zeg?

Al deze vragen hebben te maken met het definiëren van grenzen. Het gaat erom wat je wel en niet moet doen, wat onbehaaglijk voelt en wat prettig. Hoe je reageert onder welke omstandigheden dan ook, hangt af van het vermogen om objectief te zijn. Je kunt niet objectief zijn als je niet weet waar de grenzen van iemand anders eindigt en waar die van jouw beginnen. Als je geen grenzen hebt lijk je wel een spons. Je zult het gevoel hebben dat alle gevoelens in een kamer vol mensen ook jouw gevoelens moeten zijn. Vraag je af of het gevoel van frustratie of depressie van jou is of dat dit gevoel eigenlijk thuishoort bij degene met wie je praat. Sta jezelf toe je wapenuitrusting te gebruiken waardoor je je Zelfgevoel en je Zelfmacht weer terugkrijgt.

Je kunt in ieder moment dit schild voor de geest halen en toepassen. Gebruik eventueel een symbolisch amulet dat je bij je draagt als herinnering, bijvoorbeeld een kristal of iets anders.

 

Cora, NBN 2010

Meer info over dit onderwerp? Lees: Afstemmen op de Moeder Aarde frequentie.