Mindfulness Based Cognitive Therapy is een nieuwe effectieve vorm van psychotherapie. Het is een combinatie van Aandachtsgerichte therapie en Cognitieve (gedrags-)therapie.

Mindfulness is een bewuste, open en vriendelijke aandachtige houding, die vrij is van veroordelingen. Het is een natuurlijke houding, een staat van bewustzijn die we aannemen als we niet bezig zijn met problemen of andere dramatische zaken.

 

 

Mensen die mindful zijn, zijn volledig in het hier en nu. Mindfulness zorgt ervoor dat problemen het leven niet langer beheersen, zodat er ruimte ontstaat voor vrede, geluk en heling.

Cognitieve Gedragstherapie is een stroming binnen de psychotherapie die zich richt op het denken en het gedrag van cliënten om zo problemen de baas te worden.

De Aandachtsgerichte Cognitieve Therapie van Licht Zijn is gericht op de activatie van het natuurlijk vermogen van de mens om geluk en welzijn in elk moment te kunnen ervaren. Zelfs tijdens de meest lastige omstandigheden die het leven soms te bieden heeft.
Aandachtsgerichte Cognitieve Therapie is een reguliere therapie. Dit betekent dat de effectiviteit van deze therapievorm wetenschappelijk is bewezen.

 

Waarom therapie of begeleiding?

Mensen met problemen zeggen vaak dat ze gelukkiger zouden willen zijn. En wie herkent zich niet in de uitspraak: 'ik zou willen dat...'? Als er meer momenten van geluk zouden zijn, dan wordt de draaglast van hun problemen een stuk minder. Met de uitspraak zouden wordt de ervaring van geluk en welbevinden bijna ongrijpbaar of onbereikbaar gemaakt. De wens naar geluk wordt met die beleving gekoppeld aan gevoelens van onmacht, falen, twijfel en ontevredenheid die het geluk in de weg staan. Als gevolg hiervan kan men zich ook gaan overgeven aan gevoelens van 'het slachtoffer zijn', wat overigens een heel wezenlijk ervaren is, en dit trekt meer gelijke negatieve herinneringen aan. De heldere blik op het leven raakt vertroebelt.

Onbewust kan er een negatieve spiraal ontstaan waarbij men steeds vaker buiten zichzelf treedt en de ervaring van geluk steeds minder wordt. Er is een innerlijke strijd gaande die zelfs de dagelijkse levensbeleving gaat overheersen. Als hiervan sprake is, wordt nagenoeg elke positieve zelf-ervaring als het ware onderdrukt of weggedrukt. Ook het gevoel van zelfbeschikking komt hierbij in de verdrukking, want het gedrag wordt voornamelijk bepaald door te handelen naar die negatieve gedachten. Het voelt dan als leven volgens de automatische piloot; het leven trekt voorbij zonder er bewust aan deel te nemen. Dezelfde ervaring kan men hebben bij routinematige handelingen zoals bijvoorbeeld tijdens het autorijden; wanneer men er ineens achter komt dat men al op thuis is, zonder te herinneren hoe.

Bij gevoelens van depressie is er sprake van de zogenaamde onderdruk, maar ook andere uitingsvormen, zoals stress, zijn hiervan het gevolg. Voor veel mensen is die ervaring het zogenaamde ijkpunt, het moment waarop men zegt: ‘Ik ben mijn Zelf kwijt’, of: ‘Ik heb teveel van mijn zelf ingeleverd.’ Dit besef ontstaat wanneer het lijkt alsof men alle grip en controle over zichzelf en het leven dreigt te verliezen, en wanneer de grens van toelaatbaarheid is bereikt, of overschreden. Het is een heel natuurlijk signaal vanuit het onderbewustzijn wat eigenlijk zegt: 'ga eens wat beter voor jezelf zorgen lieverd!'

Dit signaal activeert het zelf-genezend vermogen. Zowel op onbewust als op bewust niveau vindt dit proces plaats. Als we bijvoorbeeld zijn vergeten te eten of verkouden worden voltrekt zich hetzelfde signaal; het immuunsysteem wordt actief en de alarmbellen gaan rinkelen. Zonder erbij na te denken geeft men hieraan gehoor; men gaat eten om het lichaam van energie te voorzien of iets tegen de verkoudheid ondernemen om niet ziek te worden. Met andere woorden: het is dus belangrijk om ook te leren luisteren naar signalen die belangrijk zijn om de psychische en emotionele balans te bewaken.

Wanneer disharmonie voor een langere tijd aanwezig is en de signalen niet tijdig worden herkent, kan dit gaan leiden tot het gebrek aan zingeving, problemen in relaties en werk en zelfs tot serieuze psychosomatische klachten. Een psychosomatische ziekte is niet ingebeeld. Het is een echte ziekte als gevolg van een bepaalde geestelijke of emotionele situatie. Veel lichamelijke klachten zijn symptomen van etherische, mentale of emotionele disbalans. Andersom hebben lichamelijke klachten en ziekten effect op het algemeen welbevinden. Wanneer men bijvoorbeeld een been breekt, heeft dit direct invloed op werk, relaties, zingeving en het dagelijks ritme zoals het eet- en slaappatroon. Bij ernstige ziekten is deze invloed op het welbevinden nog vele malen groter. Elke vorm van disbalans levert een stressreactie op in het algehele, holistische systeem.


‘Het levensproces ontvouwt zich als een labyrint. Elke blokkade creëert de kans om nieuwe mogelijkheden te exploreren. Alleen op die manier wordt het centrum van het labyrint bereikt. Niemand stopt met leven bij het eerste obstakel. Je probeert gewoon een ander pad.’ Cora